Voor de kaarsenbranders, hier even de data van mijn examens:
Donderdag 21 januari, 9 – 11.30 : Britse politiek – was in orde
Maandag 25 januari, 16-18 : Media panics
Dinsdag 26 januari, 9-11.30: Communicatie & culturele theorie
Vrijdag 29 januari, 16-18: Media in een globaal perspectief
Vrijdag 29 januari, 18u – Woensdag 3 februari, onbepaald: Feest!
Donderdag 4 februari : heel hard wenen
vrijdag 5 februari: naar huis
Opgeslagen onder Uncategorized
Starring..
Bianca, Australian home made ice
Alice, gossip girl
Séamus, king of porn
Mitul, hacker
Requisieten:
200 ballonnen
Wat voorafging….
En wat zijn we met al die ballonnen van plan?
Iedereen helpt mee!
Preparing..
Mijn block?
Losseeen!
Ziehier: mijn kamer
En zo ligt ze er nog steeds bij, tot ik ze in de kamer van mijn slachtoffer gedumpt heb. Concreet ging het zo: Ik had een meetlint nodig en ging daarvoor langs bij Mike. De kindjes van Block 7 zouden later eens langskomen, dus ik liet weten wanneer ik precies naar Mike vertrok. Zij hadden echter telefonisch contact met Mike, waardoor die mij goed in draai hield met verhalen over boeken die ik ooit eens moet lezen en zijn opgeborgen acteerambities.
Bon, 5 minuten langs Mike werden een uur en gezien het dan al vrij laat was -in examennormen- rende ik de trappen op terug naar mijn kamer. Ik had ze lang laten wachten & hoopte dat ze nog steeds zouden langskomen voor koekjes & thee, aangezien ik nu eenmaal verslaafd ben aan hun verfrissende gezelschap.
De sleutel kon niet snel genoeg in het sleutelgat zitten en toen gebeurde het… Iemand was in mijn kamer geweest & had er 200 ballonnen gedropt. Normaal verwacht je zoiets op je verjaardag of bij een huwelijksaanzoek, maar zo uit het niets? Ik keek een beetje verbaasd rond & vroeg me af of er toevallig mensen tussen de ballonnen verstopt zaten, maar niet dus. Ik wist meteen wie de schuldigen waren, aangezien ik Bianca zelf de ballonnen had zien opblazen de dag voorheen.
Ik daalde de heuvel af, over het gras, dat is nu eenmaal korter en bonkte op hun deuren. Na een poging om me te negeren moesten me ze uiteindelijk wel binnenlaten & schreeuwde ik mijn verbazing & verrassing uit. Ik vond het hilarisch en vroeg me af hoe ze in godsnaam aan een sleutel van mijn kot waren geraakt. Stilaan viel de puzzel in elkaar. Tijdens het avondeten al, zag ik Séamus geheimzinnige blikken werpen naar Sammeedha (andere subwarden, die een loper heeft voor noodgevallen) & ook toen ik Mike vroeg wanneer ik om het meetlint mocht komen, werd dat ook al op gegrinnik onthaald…
Een kamer vol ballonnen is een beetje onhandig, maar ergens was ik aangenaam verrast. In een korte tijd ben ik zo van hen gaan houden, dat ik nu al weet dat ik hen enorm zal missen. Alice & Séamus zal ik allicht nog wel weerzien, die laatste heeft zelfs al aangekondigd dat hij op een dag eens naar België zal fietsen – Althans, als hij weer een fiets heeft – Bianca daarintegen… Australië is nu niet echt bij de deur, maar ik ga het zeker eens overwegen als ik daar ooit de financiële middelen voor heb 
Ziezo, dan rest mij enkel nog u een prettige dag te wensen. Tot binnen enkele weken!
Opgeslagen onder Uncategorized
Een topweekendje! Hoewel Loughborough leegstroomde naar aanleiding van het einde van het semester, was er vrijdagavond gelukkig nog een afsluiter van formaat! Voor de gelegenheid was Claudine even naar hier afgezakt & dat heeft het feestje enkel nog meer energie gegeven. Hieronder alvast wat sprekende foto’s De volgende dagen hielden we het weliswaar wat kalmer, o.a. naar aanleiding van zere voeten en stramme spieren.
Engeland is volledig klaar voor Kerst & dat zie je dan ook in het straatbeeld. Lichtjes, een koor, kerstliedjes & te veel Mariah Carey zijn de meest karakteristieke elementen van ons weekend, uiteraard vergezeld van shoppen. Maar liefst drie dagen schuimden we de winkels af & dat laat zich nu ook merken aan mijn kleerkast, haar kleerkast en wie weet wiens kleerkast nog werd gespijsd. Wij zijn geen egoïstische shoppers, Claudine & ik. Nadat we ons volledig bekommerd hadden over onze glamoureuze nieuwjaarsoutfit, kon er ook wel iets af voor een lezer(es) van deze website.
Zaterdag & zondagavond waren eerder rustig vergeleken met vrijdag: Een pyjamafeestje-De Bollywoodversie van Pride & Prejudice: Bride & Prejudice-Engelse thee-pralinekes-koekskes & dan zondag een etentje bij Helena, een Tsjechische vriendin van mij.
kerstdancers
Clo & Séamus
Gavin, mister 29 november 1987, omringd door hotdogs
Freestyle
"Fit Belgian girls"
Nepsneeuw!
Christmas Party
Leicester Tower, in een poging het zo imposant te maken als de Big Ben
Op Erasmus voor 4 dagen
Astrid & het prachtige gebouw!
Oxford had misschien nog wat beter gestaan, maarjah ...
De grote markt
Ting Ting
De plaatselijke zwarte man: sockman
Etentje bij Helena
Opgeslagen onder Uncategorized
Hoewel de kerstverlichting al sinds 1 november in de straten pronkt, de kerstmarkt al enkele weken geleden is langsgeweest, hebben we het kerstfeestje toch nog kunnen rekken tot 5 december. Het sympathiekste deel van Duitse Erasmusdelegatie maakte tonnen koekjes, marsepein, muffins & natuurlijk glühwein.
German Punch
"In Finland..."
Hector & zijn ik-maak-reclame-voor-ondergoed/scheermesjes-look
Kap er nog maar wat bij ja..
En in het midden ziet u de kerstelf
De rijke Indiërs onderscheiden zich door met hun mond open te eten. Zij kunnen het zich immers permitteren dat er iets uitvalt...
kerstmoesj met lichtjes!!
de organisatoren
Date this men!
Dat komt ervan als je teveel van je eigen punch drinkt
Opgeslagen onder Uncategorized
De ideale verjaardag begint met uitslapen, ontbijt in pyjama en natuurlijk het gerinkel van gsm & facebookberichten, waarvoor bij deze enorm bedankt 
De ideale verjaardag eindigt echter met een gezellig feestje & chocoladetaart. En het zij zo. Zo’n 30-tal internationale & internationale vriendjes kwamen afgezakt naar het leukste zaaltje op de univ & overlaadden me met bergen chocolade, Britse vlag kousen, gekkekaartjes & grote tassen 
Blijkbaar hadden ze ook een paar bizarre zing-en dansopdrachten gepland, die dan ook de grote verklaring zijn voor de foto’s waarbij u denkt “tiens”, al heeft censuur zijn werk wel gedaan
de voorbereidingen..
De vrolijke kaarters: Tolu, Shames, Bianca & Alice
Lesbian friends: dé manier om Indiërs af te schrikken!
Anna kon dan toch komen
Mijn 3 verjaardagstaarten, allemaal met chocolade uiteraard!
De wiebelende zetel
Spaanse voetbalgekken
Ik vreesde een beetje voor de opdrachten die ze me gingen geven...
En terecht...
Dat heb ik gehoord!
Gelukkig spaarde ik mijn joker lang genoeg, zodat niet ik, maar Daniel "zijn hoed mocht aanhouden"
Daniel kan Dominica duidelijk niet bekoren...
Marek trekt ballonnen aan met zijn (baard)haren
Reinout zingt het Belgisch volkslied VERKEERD
De duivelse opdrachtenkaartjes!
Markèta & haar creatief ingepakt paksken
Opgeslagen onder Uncategorized
Vermits je Dublin in feite op 1 dag wel grotendeels gezien hebt, trokken we zondagmiddag richting Howth, een vissersdorpje op een half uurtje van Dublin. Er was een plaatselijk ambachtelijk marktje, waar ik voor het eerst bananenbrood proefde en er dan ook meteen een heel brood van kocht om mijn eeuwig hongerige maag te stillen. Na de zeehondjes in hun natuurlijke omgeving bewonderd te hebben, wandelden we richting clif, waar mijn conditie en evenwicht zwaar beproefd werden. Zoiets kan je enkel ondernemen bij mooi en droog weer. Vermits je vlakbij de zee zit, heb je immers redelijk wat wind en is het gewoon levensgevaarlijk om er in het donker of bij stormweer te vertoeven.
De onontgonnen natuur in Ierland is prachtig en dat lijkt me, samen met de cultuur (zie: live folkmuziek in bars & straatmuzikanten) dan ook de grootste reden om er heen te gaan.
Zeehondjes!
De haven van Howth
Frisse wind!
Cliffen in Howth
Puur natuur!
Filosoferen!
Opgeslagen onder Uncategorized
Het was vier uur in de ochtend toen slechts 1 van mijn 2 gsm’s me wakkertrilde. Dankzij de hippe oordopjes die ik van meter Emilienne gekregen heb en het feit dat ik van de zenuwen toch niet kon slapen, was het gerinkel dan ook niet zo wreed als anders. Mijn taxi stond klaar om 5 uur, waarna ik mama alvast liet weten dat ik dan toch al heelhuids op de luchthaven geraakt was. Dat was hoe dan ook een hele ervaring, de eerste keer alleen op het vliegtuig… Gelukkig is East-Midlands een kleine luchthaven en zijn er massa’s bordjes die ervoor zorgen dat je gewoon niet verloren kan lopen. In het vliegtuig zelf koos (jawel, bij ryanair mag je kiezen) ik een plaatsje naast een vrouw die op het eerste zicht mijn moeder kon zijn en op het tweede zicht mijn oma. Na een gezellig praatje, gaf ze me een plaatselijke Dag Allemaal, maar dan tien keer schreeuwiger, onrespectvoller en full of crap. De roddelpers kent hier absoluut geen grenzen.
Nu, de vlucht vloog voorbij en op amper een uurtje stond ik alweer op een ander eiland. Het voelde ongelofelijk nostalgisch weer met de Euro te kunnen betalen. Een emotioneel moment, jawel. Na een tourtje met de aircoach kwam ik dan bij Silke terecht, of beter, ontmoette ik Silke in het centrum van Dublin omstreeks 8u30. De voormiddag bestond uit inkopen doen, brunchen en op de tafel liggen gapen. Rond de middag, begon onze toeristische cultuurtrip in Dublin, waarvan je hieronder enkele foto’s vindt.
Sjah, het weer was uitzonderlijk.. Laat dit vooral geen verkeerd beeld geven van Dublin & wapen u met paraplu én k-way
Lake @ St Stephen's green
Dublin's Wall of Fame. Het zal wel duidelijk zijn op wie ze hier het trotst zijn. Voor de niet-nonkel-geerters, U2 staat in de linkerbovenhoek.
The Liffey, rivier die doorheen Dublin stroomt
Trinity College, een prestigieuze univ in het centrum van Dublin.
Silke & ik @ Trinity College
Ik & de Leprechaun, een karaktertje uit de plaatselijke folklore dat dan ook een symbool is voor de souvenirindustrie
Opgeslagen onder Uncategorized
Spanje keert Sint-Maarten de rug toe. Sterker nog, ze ontkennen zijn bestaan. Toen ik hen vol overgave een foto liet zien van mijn kinderidool, noemden ze hem een middeleeuwse kruising tussen de paus en de kerstman. Wie beweerde ooit dat de Sint van Spanje komt? Onderwijs Vlaanderen alvast niet! Martinus werd geboren in Hongarije, beleefde zijn wilde jaren in het Noord-Italiaanse Pavia (ook een Erasmusbestemming!) om dan uiteindelijk te sterven in Frankrijk. Voor zover we weten is Martinus nooit in Spanje geweest en is dit verhaal louter de hedendaagse, geglobaliseerde versie, die helaas wel niet consequent is doorgevoerd.
Vandaag zou Sint-Maarten het vliegtuig nemen. Zo’n lange bootreis doet zijn glanzende mandarijntjes immers geen deugd. Ryanair hoor ik u daar opwerpen? Neen, daarvoor heeft hij te veel bagage. Bovendien heeft hij zoals vele van zijn leeftijdsgenoten geen visakaart en is de internetrevolutie aan hem ontgaan. Dat gaat immers niet met zo’n computertjes van Fisher Price.
Sint-Maarten laat vandaag de dag zijn pieten naar het reisbureau gaan en boekt de VIP-tickets bij Thomas Cook, voor extra beenruimte. Zijn mandarinnen geraken probleemloos door de securitycontrole, zijn drankjes en speelgoedpistooltjes behoren helaas tot de verboden cabinevoorwerpen. Wat je ouders je vertelden over Sint-Maarten en zijn vredesidealen (“peace, no pistols”) is dus serieus overdreven.
Nu, in plaats van snoepjes en chocolaatjes kreeg ik vanmorgen een les over racisme op mijn brood. Waarom heeft de Sint Afro-Americaanse knechten? Wie bedacht dit? Sinds wanneer weten we in België dat Spanjaarder louter wat gebruinder zijn dan wij? En waarom zijn zijn knechten Afro-Amerikaans? Wie heeft dit stereotyp bedacht? Stamt dit af van ons bescheiden coloniaal curriculum?
Veel blabla om u uiteindelijk gewoon een prettige Sint-Maarten te wensen!
Astrid, live from Aunt Astrid’s cabin
Opgeslagen onder Uncategorized
Wat was ik een ideale student vandaag! Om kwart voor 9 stipt zat ik fris en monter in de les met mijn warme chocomelk volgens the starbucks behaving code, waarna ik ging ontbijten en deelnam in een hevige discussie over de evolutie van old naar New Labour. Daarna repte ik me naar huis om de laatste hand aan mijn paper te leggen, schrokte wat eten naar binnen en vertrok alweer naar een discussieklas, dit keer over het Indiase cultuurimperialisme, waar ik helaas wat minder kaas van gegeten had. Je kan ook een té goeie student zijn en je seminaries 2 weken op voorhand voorbereiden, zodat je je er op de bewuste dag niet bijster veel meer van herinnert, of toch niet genoeg om tegen de recent geïnformeerden in te gaan. Terwijl mijn was hier ondertussen wat aan het draaien is, heb ik dus eventjes tijd om mijn blog up te daten en wat vreugde te brengen in de dag van mijn trouwe lezer, nonkel Etienne
Deze drukke invulling geeft echter kleur aan een regenachtige dag zonder Frederik, die gisterennamiddag de trein terug naar België nam. Ik mag oprecht zeggen dat ik een topweekend achter de rug heb, maar de foto’s spreken allicht wel voor zich.
Dat é, dat was vroeger allemaal bos!
Blijkbaar heb ik de hele dag rondgelopen met dat etiketje van mijn sjaal langs de buitenkant... Fotoshop!!
The caves, of onder-en bovenaardse gangen onder/naast het kasteel van Nottingham
Frederik, vlak voor ik hem onherroepelijk opsluit in de kerkers van King Richard.
Old Market Square @ Nottingham, waar ik Frederik met succes een leren frak aangepraat heb
Opgeslagen onder Uncategorized
Alllou?
Harrods, dé plaats waar je ALLES kan kopen
Ter ere van de gesneuvelde soldaten.
Iemand interesse in een onderbroek met de Britse vlag op?
Big Bastrid
Meer (& betere) foto’s volgen nog, gezien ze momenteel nog op mama’s fototoestel staan
Opgeslagen onder Uncategorized
