Vermits je Dublin in feite op 1 dag wel grotendeels gezien hebt, trokken we zondagmiddag richting Howth, een vissersdorpje op een half uurtje van Dublin. Er was een plaatselijk ambachtelijk marktje, waar ik voor het eerst bananenbrood proefde en er dan ook meteen een heel brood van kocht om mijn eeuwig hongerige maag te stillen. Na de zeehondjes in hun natuurlijke omgeving bewonderd te hebben, wandelden we richting clif, waar mijn conditie en evenwicht zwaar beproefd werden. Zoiets kan je enkel ondernemen bij mooi en droog weer. Vermits je vlakbij de zee zit, heb je immers redelijk wat wind en is het gewoon levensgevaarlijk om er in het donker of bij stormweer te vertoeven.
De onontgonnen natuur in Ierland is prachtig en dat lijkt me, samen met de cultuur (zie: live folkmuziek in bars & straatmuzikanten) dan ook de grootste reden om er heen te gaan.
Zeehondjes!
De haven van Howth
Frisse wind!
Cliffen in Howth
Puur natuur!
Filosoferen!
‘t is om jaloers van te worden, wat gij daar allemaal uitsteekt, bezichtigd en meemaakt.
Ge zult wel heel wat verhalen in je broekzak aan het verzamelen zijn. Wie weet worden we wel eens uitgenodigd op een “Astrid ‘s verhaaltjes-avond” als je terug in België zijt
Toch bedankt voor je blijvende inzet om ons de kans te geven af en toe eens te mogen spieken in je dagdagelijkse doen en laten.
Greetz, n.E.
En binnen een paar jaar ben ik dan weer jaloers op Chloë die hopelijk hetzelfde uitsteekt
Ik hoop dat ik anderen kan stimuleren hetzelfde te doen, want het is zonder meer een fantastische ervaring die enkel voordelen biedt voor later!
Ik sluit me aan bij je superfan
Het is echt superleuk om al je belevenissen te kunnen volgen, ook het feit dat we als lezers verrast worden met een verscheidenheid aan foto’s maakt je blog een verslavend iets! 
Lieven en ik wensen je nog heel veel succes en leuke momentjes over ‘t water toe!