Het was vier uur in de ochtend toen slechts 1 van mijn 2 gsm’s me wakkertrilde. Dankzij de hippe oordopjes die ik van meter Emilienne gekregen heb en het feit dat ik van de zenuwen toch niet kon slapen, was het gerinkel dan ook niet zo wreed als anders. Mijn taxi stond klaar om 5 uur, waarna ik mama alvast liet weten dat ik dan toch al heelhuids op de luchthaven geraakt was. Dat was hoe dan ook een hele ervaring, de eerste keer alleen op het vliegtuig… Gelukkig is East-Midlands een kleine luchthaven en zijn er massa’s bordjes die ervoor zorgen dat je gewoon niet verloren kan lopen. In het vliegtuig zelf koos (jawel, bij ryanair mag je kiezen) ik een plaatsje naast een vrouw die op het eerste zicht mijn moeder kon zijn en op het tweede zicht mijn oma. Na een gezellig praatje, gaf ze me een plaatselijke Dag Allemaal, maar dan tien keer schreeuwiger, onrespectvoller en full of crap. De roddelpers kent hier absoluut geen grenzen.
Nu, de vlucht vloog voorbij en op amper een uurtje stond ik alweer op een ander eiland. Het voelde ongelofelijk nostalgisch weer met de Euro te kunnen betalen. Een emotioneel moment, jawel. Na een tourtje met de aircoach kwam ik dan bij Silke terecht, of beter, ontmoette ik Silke in het centrum van Dublin omstreeks 8u30. De voormiddag bestond uit inkopen doen, brunchen en op de tafel liggen gapen. Rond de middag, begon onze toeristische cultuurtrip in Dublin, waarvan je hieronder enkele foto’s vindt.
Sjah, het weer was uitzonderlijk.. Laat dit vooral geen verkeerd beeld geven van Dublin & wapen u met paraplu én k-way
Lake @ St Stephen's green
Dublin's Wall of Fame. Het zal wel duidelijk zijn op wie ze hier het trotst zijn. Voor de niet-nonkel-geerters, U2 staat in de linkerbovenhoek.
The Liffey, rivier die doorheen Dublin stroomt
Trinity College, een prestigieuze univ in het centrum van Dublin.
Silke & ik @ Trinity College
Ik & de Leprechaun, een karaktertje uit de plaatselijke folklore dat dan ook een symbool is voor de souvenirindustrie
Dag Astridje,
vrie waaze foto’s;
Groetjes, n.E.